U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

 

The Missing Link

- Gaby Lawant

 

Vorige week heb ik iets bijzonders meegemaakt, dat ik graag met jullie wil delen. De meeste mensen weten ondertussen wel dat ik werk als Kindercoach.

Er komen kinderen bij mij met allerlei soorten vragen. Van heel verlegen zijn, boze buien hebben tot leerproblemen en héél veel daar tussenin.

Eigenlijk heb ik maar één doel met mijn werk: dat kinderen weer lekker in hun vel zitten. Dat is waar ik het voor doe. Meer of minder is het niet.

Wat ik me bij heel veel dingen afvraag is: Hoe komt het dat een kind dit gedrag laat zien? Wat is de reden? Waar komt het vandaan? Iemand doet nooit zó maar iets.
Er gaat altijd iets aan vooraf. Maar… soms lijkt er wel een soort kortsluiting te zijn en reageren ze in een soort impuls. Hoe kan dat toch? En wat kun je eraan doen?

Dat was mijn vraag al een poos. Eén van de oorzaken is vaak stress. Dat kan zich op ontzettend veel manieren laten zien. Vaak is het niet eens bewuste stress. Maar toch zit het er.

Wat kun je eraan doen? Ontspannings-oefeningen, water drinken, bewegen zijn slechts een paar ideeën. Er zijn er nog veel meer. Maar soms is het zo hardnekkig dat er allemaal problemen ontstaan. Zowel in het gedrag, het leren als in het lichaam. Hoe kan dat toch? Dáár was ik naar op zoek…

En dát is wat er met heel veel problemen - ik spreek liever van uitdagingen - aan de hand is.

Je kunt denken aan bv. onhandigheid, dyslexie, dyscalculie, schrijfproblemen, auditieve en/of visuele problemen, concentratieproblemen, nagelbijten, verslavingen, depressie, angsten en
paniekstoornissen, hypergevoelig zijn, last van bijv. knieën, heupen of kaken, hoofdpijn, slaapproblemen, op tenen lopen, moeite met evenwicht, duimzuigen, kleding sabbelen, moeite met bewegen, darmproblemen, verlatingsangst, bindingsangst, huidgevoeligheid, bedplassen, autisme, add/adhd, etc.

Het blijkt dat reflexen nog (of weer) overmatig actief zijn, terwijl die eigenlijk zo tussen een half en drie jaar geïntegreerd zouden moeten zijn in het lichaam. Dat is niet alleen bij kinderen het geval. Bij de meeste volwassenen zijn nog wel reflexen actief.

Ook dit heeft allemaal met de hersenstam te maken. In de hersenstam is geen sprake van besef van tijd. Stress op wat voor manier ook, kan daar járen, soms wel een heel leven blijven ‘hangen’, zonder dat iemand het maar in de gaten heeft. En dat uit zich in de reflexen. Gelukkig blijkt hier iets aan de doen te zijn. Dat heb ik tijdens deze cursus mogen leren!

Samen met de 40 medecursisten ben ik hier dolenthousiast over. We hebben ‘wondertjes’ zien gebeuren en mogen ervaren. Hoe bijzonder is dat! We zijn de pioniers in Nederland die hier nu mee aan de slag kunnen gaan. Het is allemaal erg nieuw, maar zo bijzonder! We gaan dit met z’n allen ‘op de kaart’ zetten in Nederland.

Hoe fantastisch zou het zijn dat we op deze manier ontzettend veel kinderen, maar ook volwassenen van hun problemen af zouden kunnen helpen!

 

En nu…. Ik denk dat ik het gevonden heb!!! Tijdens een fantastische, intensieve cursus Dynamische en Posturale Reflexpatronen Integratie is me zo ontzettend veel duidelijk geworden! Wat een eye-openers! Is dit dan ‘the missing link’? Hoe kan het? Iets dat eigenlijk zo simpel is, en zó makkelijk toepasbaar, waarom is dit niet veel en veel bekender? Hoe is dat toch mogelijk?!

De cursus ging over het integreren van nog reflexrestanten. Wat dat zijn? Veel mensen hebben er geen idee van. Logisch. Je hoort er ook (bijna) nooit iets over.

Elke baby die wordt geboren bezit een heleboel aangeboren impulsieve bewegingen. Die zijn al vroeg tijdens de zwangerschap ontstaan. Die bewegingen zijn nodig om bijvoorbeeld de bevalling goed door te komen en om te overleven tijdens de eerste maanden van hun leven.

Deze bewegingen worden reflexen genoemd. Zo heb je het zuigreflex, het reflex van het vastpakken van vingers, het loopreflex. Er zijn er nog heel veel meer. Elk kind op de hele wereld heeft ze. Ze gaan volledig automatisch. De reflexen worden aangestuurd vanuit de hersenstam.

Stel: Voor, tijdens of na de bevalling of op een ander moment in het leven gaat er ergens, op wat voor manier, iets ‘mis’. Bijvoorbeeld een moeizame zwangerschap, bed moeten houden tijdens de zwangerschap, een zware bevalling, een korte snelle bevalling, een keizersnee, maar ook te weinig beweging, een ziekte, een val, een auto-ongeluk, de ervaring van onveiligheid, een traumatische ervaring kunnen er de oorzaak van zijn dat de reflexen (nog) niet (meer) goed zijn geïntegreerd.