U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Al tien jaar op zoek

- via Will Missot

 

Als ouders van Bas hebben wij 10 jaar lang het gevoel gehad dat er iets was met onze Bas, maar konden er niet achter komen wat er met hem aan de hand was. Van kleins af aan was Bas een onrustig, zeer gevoelig kind, dat slecht sliep en zeer onstabiel was. Ook had hij een hele slechte grove en fijne motoriek; hij leerde heel laat fietsen en skeeleren was een drama. Op school ging het redelijk zolang hij een leerkracht met structuur en duidelijkheid voor zich had. Een onverwachte of nieuwe situatie was altijd lastig.

Toen iemand ons attendeerde op 'hooggevoeligheid' waren we erg blij; eindelijk lazen we over iets wat wij bij Bas herkenden.
Vorig jaar in het voorjaar ben ik met Bas naar de huisarts geweest, omdat ik vond dat er nu echt iets moest gebeuren. Bas had totaal geen energie meer! Als hij uit school kwam slofte hij naar huis, plofte in de stoel en deed niets meer. En als je dan nog huiswerk moet leren, is dat een hele opgave. De huisarts heeft bloed laten prikken, en constateerde dat er 'niets met Bas aan de hand was'.Wij moesten als ouders accepteren dat het ene kind meer energie heeft dan het andere kind, en misschien moesten we Bas beter laten eten. 


Als ouders hebben we gedaan wat in ons vermogen lag: kinderfysiotherapie en gelukkig had Bas veel baat bij Cranio-Sacraal therapie. Jammer genoeg kwamen de klachten steeds terug. Door alle klachten ging Bas elke dag met een rugzak vol problemen naar school, en bouwden wij ons leven helemaal om Bas heen.

’s Avonds een verjaardag? We gingen niet met Bas, want hij zou 3 dagen uit zijn ritme zijn, en heel slecht slapen, met de kans dat hij daardoor ziek zou worden.

 

 

 

 

 

Bas heeft een meer ontspannen houding, loopt rechterop, en zijn schouders zijn niet meer opgetrokken. 

In 2014 had Bas totaal geen energie en was snel uitgeput. Nu gaat hij na schooltijd buitenspelen, en heeft zijn energie teruggevonden. 

Hij heeft nu ook meer eetlust, kan beter slikken van grotere stukken eten.

Zijn hooggevoeligheid kost hem veel energie. In 2014 wil hij nog alles perfect doen, en maakt zich zorgen over dingen die buiten zijn patroon gaan (bv. schoolreisje). Nu gebruikt hij zijn hooggevoeligheid op een positieve manier. Minder perfect, kan dingen loslaten, en makkelijker veranderen of improviseren. 

De zorgen en problemen van anderen kan hij veel makkelijker langs zich heen laten gaan. 

Hij heeft nu minder driftbuien, is voor rede vatbaar en wil nu meer bespreken. 

In 2014 werd gesteld dat Bas een oogafwijking naar rechts zou hebben en was brildragend. De bril ligt ondertussen in de kliko. 

Eerst kon hij niet voetballen, want trapt altijd mis. Nu is voetballen leuk, omdat het goed gaat en het hem wel lukt. Hij stootte in 2014 nog veel bekers met drinken op, nu nog zelden. 

In 2014 is Bas in de winter altijd een aantal keren ziek geweest, in 2015 is hij een keertje 3 dagen met een griepje thuis geweest. 

Kortom: We zijn jullie erg dankbaar. We hopen dat jullie nog lange tijd kinderen en volwassenen mogen helpen!
Hartelijke Groeten,
Linda en Richard

 

 

 

 

Totdat we op een dag een verhaal hoorden over een jongen waarbij de reflexen niet geïntegreerd waren. Ik wist werkelijk niet wat ik hoorde… Dat had Bas ook! Thuisgekomen toch weer gaan twijfelen, maar op aanraden van de moeder van deze jongen de telefoon gepakt en contact opgenomen.

Vol spanning gingen wij enige tijd later naar Hoek van Holland, waar Bas bij het CNLS van Will Missot getest is, en bleek dat er bij Bas veel reflexen niet geïntegreerd waren. Toen we naar huis reden zeiden wij tegen elkaar: “Volgens mij hebben we nu gevonden waar we al 10 jaar naar op zoek waren”.

Nu zijn we bijna een jaar en vele oefeningen verder. Het was niet altijd makkelijk om consequent de oefeningen te doen, maar op de een of andere manier voelde Bas zelf ook aan dat dit heel belangrijk voor hem was.

En na een jaar heb ik een lijstje gemaakt van Bas in voorjaar 2014 en Bas in 2015. Wat een verschil! Wat zijn we blij dat Bas reflexintegratie therapie heeft gekregen!

Hieronder de verschillen:

In 2014 sliep Bas slecht en onrustig, moest 's  nachts vaak naar de w.c., werd vroeg wakker. Een jaar later slaapt hij door en kan soms zelfs uitslapen.
In 2014 kon Bas niet skeeleren, nu wel. Met gym kon hij geen koprol en salto maken. Een jaar laten lukt het hem wel en doet hij gewoon mee met deze gymoefeningen. 

Na een jaar reflexintegratie heeft hij bijna nooit meer hoofdpijn en neemt nog zelden een paracetamol. Zijn concentratie is verbeterd, en laat zich minder afleiden. 

Hij had 's nachts vaak nachtmerries (schreeuwen, gillen, onrustig), en konden geen oppas laten komen. In 2015 heeft hij nooit (!) meer last van nachtmerries. 

Bas is zich nu bewust van het feit dat je dingen zoals huiswerk e.d. beter kunt plannen, terwijl het hem vorig jaar niet lukte om te plannen. Hij vergeet minder vaak spullen.

Hij is minder slungelig, slingert niet meer met zijn fiets over de weg, en heeft een betere houding. Hij bijt geen nagels meer. 

Cookie-beleid

Deze site maakt gebruik van cookies om informatie op uw computer op te slaan.

Gaat u akkoord?